မြန်မာ့သီတင်းကျွတ်

သာသနာ ရောင်ဝါလွှမ်းပါဘိ
အေးချမ်းသည့် မြန်မာပြည် ၊
ဖန်ဝါဆင် မြတ်ရဟန်းတို့
စံမြန်းပျော်သည် ၊
သာယာဘိ ကမ္ဘာဆီ
လရောင်ခြည် လွင့်မျှော ၊
ကောင်းကင်ပြင် မိုးတိမ်လွတ်လို့
ဝါကျွတ်ပြီကော ။

ဝါအကျွတ်မှာဖြင့်
လွတ်ကြသည့် မီးပုံးပျံ ၊
လဗိမာန် နတ်ရထားသို့
သွားချိတ်မည့်ဟန် ၊
ဗျောက်အိုးဖောက်သံ
တညံညံ တအုန်းအုန်း ၊
ဆွမ်းတော်ခံ ဗြောစည်အုပ်က
တုတ်ဗြုန်း တုတ်ဗြုန်း ။

နိဗ္ဗာန်ကို မျှော်ရည်တ,လို့
မြတ်ဒါန ပြုကြမယ်၊
ဗြောစည်သံ တုတ်တုတ်ဗြုန်းက
မိုးလုံးညံတယ်၊
မီးအိမ်များ ဝိုင်းဝိုင်းလည်
ကောင်းကင်ကြယ် အလား၊
ဆီမီးတိုင် ကိုယ်စီနဲ့
မြတ်စေတီ ရှင်တော်ထွဋ်ကို
ရည်ညွတ်ဝတ်တွား .....။

တောင်လှေကားမြို့၏ဖိတ်ခေါ်သံ

ကြည့်စမ်းပါ့ သခင်၊
ပန်းငွေရုံ ကြူမွှေးမွှေးမှာ
လေသွေးနေစဉ်၊
သဒ္ဓါပန်း ဝေဝေလွင်
ရွှေရင်မှာ ပြဋ္ဌာန်း၊
ရှမ်းရိုးမ တောင်တခွင်သို့
စိတ်အစဥ် မျှော်ရည်တလို့ရယ်
မှန်းဆကြည့်စမ်း၊

နှင်းစက်ရေ တပေါက်ပေါက်ရယ်ကြောင့်
ညွှန့်အညှောက် စိမ်းရွှင်၊
ပန်းမန်တွေ ခိုင်ဖြီးလို့
မြိုင်ပြီးတင့်ယဥ်၊
မနွမ်းဘူး တကယ်ပင်
ထာဝစဥ် ဝင့်လန်း၊
မရင့်မရိုင်းပါဘူး
အပွင့်တိုင်း ရနံ့ဝေလို့
အကန့်တွေ ဖြေကာပေးလို့ရယ်
ထွေးပွေ့လက်ကမ်း။

မတွန့်စမ်းပါနဲ့
စိတ်ကြမ်းကိုတဲ့ ဝံ့ဝံ့ပြင်၊
ကမ်းလက်ကို ခပ်ရဲရဲနှင့်
ဆွဲလှည့်သခင်၊
တောင်လှေကား မြို့တခွင်
ဖြူစင်စင် ဖြတ်သန်း၊
အရှုံးမရှိပါဘူး
ပြုံးအိအိ ချိုချိုနှင့်
မေတ္တာကို ပန္နက်ချလို့ရယ်
လှပလိုက်စမ်း။

ယွန်းအိမ် (ထီးချိုင့်)

အမှတ်တရ ( ၂ )

အမှတ်တရ

ဇာတ္ညႊန္းမဲ့ပံုျပင္

 သဘြတ္အူ သင္းကိုတုလို႔

မင္းျပဳေနသလား ဟင္၊

ေပါ့ဆမႈ ေရႊဘဝင္နဲ႔

ကိုယ္ထင္ရာ ကိုယ္လုပ္လို႔

ရႈပ္တဲ့ျဖစ္အင္၊

အျပစ္ထုတ္မဆိုပါဘူး

စိတ္အလို အတင္းလိုက္လို႔

မင္းမိုက္လို႔ ဝရင္

သာသနာ့ရင္ခြင္ ျပန္ခဲ့၊

ဟန္မလုပ္ပါနဲ႔

ျပန္ရႈပ္စရာ အေတြးစင္ဖို႔

သံုးလူ႔ရွင္ တရားရိပ္မွာ

မင္းအိပ္စက္လွည့္။ 

လမ္းအခြဲ

 ဒုကၡနယ္ အဆံုးဆီသို႔

ရုန္းၾကဖို႔ ႀကံရြယ္။

လိမ္ဖယ္ လိမ္ဖယ္ႏွင့္

သာယာဖြယ္ ခါခါျငင္းလို႔

တင္း ေလွ်ာက္ရာဝယ္။

လမ္းခုလတ္မွာေပါ့

ႀကိဳးအထပ္ထပ္ ရစ္တြယ္

"ဟင့္အင္း… ခ်စ္တာတစ္ခုထဲ သိေတာ့တယ္" တဲ့

ကဲ ကဲ … အဲဒါဆို

ေနာက္ေတာ့မွ မ်က္ႏွာမညိဳနဲ႔

ဖ်က္စရာမလိုေအာင္ ခ်စ္ႀကိဳက္လို႔

မိုက္ရင္ ေနခဲ့ 😎 

ကျေးဇူးပါ

ေႏြေရာက္ၿပီေလ
 ေနပူအထြက္ ၊ ေရာ္၀ါရြက္တို႔
ပက္လက္တံုးလံုး ၊ ဘဝဆံုးစဥ္
အမုန္းေတးသံ ၊ မလိမ္းက်ံပဲ
ကာရံေဖ်ာက္ဖ်က္ ၊ ပုန္းေရွာင္ထြက္သူ
 ႏွင္းစက္ျဖဴကုိ ၊ ပြက္ပြက္ဆူစြာ
လြမ္းမိလာတယ္ ....။

 ႏွင္း ဘယ္မွာလဲ .....?
မင္း ဘယ္မွာလဲ......?

ဘယ္သူလဲကြယ္ "
 ဗြမ္း "ကနဲလွ်င္ ၊ အတင္း၀င္လွ်က္
 ေရစင္ျဖန္းပက္ ၊ ရုတ္တရက္မို႔
အိပ္မက္လိပ္ျပာ ၊ ကဗ်ာရထား
ရပ္တန္႔သြားစဥ္ ၊ ေျမာက္ၾကြားကာေလ
 ေႏြကိုမရြံ႕ ၊ ၀ံ့၀ံ့ရဲရဲ
ရင္ထဲေျပးခို ၊ ၀ါခ်ိဳအိစက္
ပိေတာက္ခက္ေလး ......။

ရင္ထဲေႏြးတယ္
ရင္ထဲေႏြးတယ္
ရင္ထဲေႏြးတယ္............။

အေဖာ္မဲ့ ဒီလမ္း

အလြမ္းအရပ္ဆီက
စကၠန္႔မလွပ္ တကယ္၊

ခ်စ္သဲအူ လာေတာ့မလားလို႔
ေစာင့္စားကာ ဘယ္ညာၾကည့္
ေမွ်ာ္ေနမိတယ္၊

ေလညွာအရပ္ဆီက
ရြက္ခ်ပ္သံ တေဖ်ာက္ေဖ်ာက္နဲ႔
သစ္ရြက္ေျခာက္ အေၾကြဝယ္
သူလာတယ္ မွတ္လို႔၊

မ်က္လံုးကို ဘယ္ညာနင္းကာ
လမ္းက်ဥ္းဆီ ေဖြရွာၾကည့္ေတာ့
ခ်စ္မိသူ ရွာမေတြ႔လို႔
ေဆြးေငြ႔ေငြ႔ ခႏၶာနဲ႔
ဆံုဆည္းရာ ပံုျပင္ထဲမွာ
ေၾကကြဲရင္ဆို႔ 😔😔

#ကဗ်ာမေလး

++ ကို ++

ကဗ်ာလွလွ စာက်က်ကို
ေမမွ မေရးတတ္တာအကို ။

အလြမ္းပိုပို ေမပ်ိဳပ်ိဳကို
သီဆိုခ်စ္ေတး ၾကဴးတဲ့အကို ။

ဗေလာင္ဆူဆူ ရင္ပူပူကို
လြမ္းကူၿငိမ္းကာ ေပးသူအကို ။

ပါးျပင္ႏုရြ မ်က္ရည္ခ,မွ
နီးရမယ္ဆို ေမဆက္ငိုမည္ ။

ခ်စ္လိပ္ျပာေလး ပ်ံသန္းေပးမွာ
ေမေငးကာေလ ေမွ်ာ္လို႔ေနမည္ ။

ေမ့ႏွလံုးသား ကို႔ထံပါးဖို႔
ကိုးကားေမ့ခ်စ္ လြမ္းရစ္ဖြဲ႔မည္
ဤ၍ဤမွ် သိေစခ်င္သည္ ။

“ ျမန္မာ့သီတင္းကၽြတ္ ”

သာသနာ ေရာင္ဝါလႊမ္းပါဘိ
ေအးခ်မ္းသည့္ ျမန္မာျပည္ ၊
ဖန္ဝါဆင္ ျမတ္ရဟန္းတို႔
စံျမန္းေပ်ာ္သည္ ၊
သာယာဘိ ကမၻာဆီ
လေရာင္ျခည္ လြင့္ေမွ်ာ ၊
ေကာင္းကင္ျပင္ မိုးတိမ္လြတ္လို႔
ဝါကၽြတ္ၿပီေကာ ။

ဝါအကၽြတ္မွာျဖင့္
လြတ္ၾကသည့္ မီးပံုးပ်ံ ၊
လဗိမာန္ နတ္ရထားသို႔
သြားခ်ိတ္မည့္ဟန္ ၊
ေဗ်ာက္အိုးေဖာက္သံ
တညံညံ တအုန္းအုန္း ၊
ဆြမ္းေတာ္ခံ ေျဗာစည္အုပ္က
တုတ္ျဗဳန္း တုတ္ျဗဳန္း ။

နိဗၺာန္ကို ေမွ်ာ္ရည္တ,လို႔
ျမတ္ဒါန ျပဳၾကမယ္၊
ေျဗာစည္သံ တုတ္တုတ္ျဗဳန္းက
မိုးလံုးညံတယ္၊
ေဖေဖနဲ႔ ေမေမရယ္
ကိုကိုနဲ႔ မမရယ္
ေမာင္ေလးရယ္ ညီေလးရယ္ ညီမေလးရယ္
ၾကည္နဴးတယ္ တအား ၊
ဆီမီးတိုင္ ကိုယ္စီနဲ႔
ျမတ္ေစတီ ရွင္ေတာ္ထြဋ္ကို
ရည္ညႊတ္ဝတ္တြား .....။